ORFEO’70 : monoperformance

ORFEO’70 : monoperformance 

premiera: 15 -16.10.2016, LUB/LAB, ul. Lubelska 30/32
występuje: Kamil Adamus,
reżyseria: Dawid Żakowski,
wizualizacje i zdjęcia: Robert Rabiej,
produkcja: Stowarzyszenie Sztuka Nowa
Spektakl powstał we współpracy z The Royal Central School of Speech & Drama w Londynie i Centrum Edukacji i Inicjatyw Kulturalnych w Olsztynie

„Orfeo 70′ : monoperformance” stanowi podsumowanie osobistych doświadczeń emigracyjnych performera, Kamila Adamusa. Jest przeniesieniem mitu na jego własne doświadczenia. Orfeusz, po latach emigracji, powraca na ziemie polskie, aby odnaleźć Eurydykę/Elżbietę Zet.

Ścieranie się wielu języków i kultur dostrzeżone przez niego w trakcie długiego pobytu za granicą wpływa na odczytanie Polski tak w sensie przemian historycznych, jak i umiejętności mówienia na tematy osobiste.

Czy doświadczenia komunizmu i kapitalizmu mogą,w chwili zderzenia się ze sobą, zezwolić na to aby język ponownie służył spotkaniu drugiego człowieka?

Spektakl operuje wieloma rodzajami dyskursu użytymi w celu poszukiwania słowa, obrazu i pisma, które służą przywróceniu pamięci tego, co minione.

(…) Teatr ruchu wykorzystuje choreografię ciała i ruchu jako podstawę dla budowania dramaturgii spektaklu, ale sięga także po środki typowe dla teatru dramatycznego — sceny aktorskie, recytację, śpiew. Przykładem takiego teatru był choćby (…) niezwykle poruszający spektakl ORFEO’70 Dawida Żakowskiego. Performans w wykonaniu Kamila Adamusa powstał w oparciu o historię osobistych doświadczeń emigracyjnych. Posługując się różnymi środkami wyrazu, spektakl w niezwykle przejmujący iosobisty sposób relacjonował — w niektórych miejscach zmetaforyzowaną za pomocą poezji czy właśnie ruchu — opowieść o Polsce, emigracji, rodzinie i własnym miejscu w historii. Performans staje się tutaj przestrzenią umożliwiającą osobiste zwierzenie za pomocą środków mniej dosłownych czy literalnych niż klasyczny teatr dramatyczny.(…)

Teresa Fazan, Dla kogo jest taniec? – o cyklu „Ekspresje” Centrum Sztuki Tańca w Warszawie

(…) Monodram „Orfeo ’70”, przygotowany we współpracy z reżyserem Dawidem Żakowskim to przykład performance. To bardzo osobisty pokaz artysty przed publicznością i w bezpośrednim z nią kontakcie. (…) Matka występuje tu zarówno jako Eurydyka jak i Elżbieta Zet. Artysta podczas spektaklu, zwłaszcza w pierwszej z jego części, wciela się w Elżbietę Zet, by za chwilę mówić o sobie i własnych doświadczeniach i emocjach. Wraca do początków życia swej matki, do jej traumatycznych doświadczeń po porzuceniu przez rodziców, gdy miała 3 miesiące, i wychowaniu w ochronce w Biskupcu. Wszystko to na tle wydarzeń historycznych regionalnych i światowych. (…)

Andrzej Grabowski, Kamil Adamus w monodramie „Orfeo ’70” poświęconym jego matce – Bisztynek

This slideshow requires JavaScript.

This slideshow requires JavaScript.

Ten wpis został opublikowany w kategorii spektakle. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.